Tak opisała to lekarka na webinarze: pacjent „rzucił się, że płaci i wymaga”.

Pacjent żąda leczenia kanałowego, do którego nie ma wskazań. Co wpisać do karty, żeby odmowa się obroniła

Nie chodzi o dłuższy wpis. Chodzi o jeden element – i to on decyduje, czy karta cokolwiek udowodni.

Na webinarze dla lekarzy dentystów padło pytanie z sali. W całości, tak jak zostało zadane:

Odpowiadała mec. Agnieszka Sieńko – radca prawny, stały mediator sądowy; od ponad dwudziestu lat zajmuje się prawem ochrony zdrowia.

Resztę znasz. Odmawiasz. Pacjent wychodzi niezadowolony. Wracasz do pracy i przyjmujesz kolejnego. W karcie zostaje jedno zdanie albo nie ma nic – bo przecież nic się nie wydarzyło.

I właśnie tu powstaje problem, którego tego dnia nie widać.

Nic się nie stało – dopóki się nie stanie

Ile czasu ma pacjent na roszczenie? Na tym samym webinarze mec. Sieńko sięgnęła po sprawę z własnej praktyki:

Trzy dekady. Nie kwartał.

Od tego zależy cała reszta. Kiedy pismo w końcu przyjdzie, nie będzie już ani tej rozmowy, ani tego, co było widać na zdjęciu. Zostanie karta. Stąd zdanie, o którym sama mówi, że będzie je powtarzać za każdym razem:

Sama zmieniła w tej sprawie podejście:

Powód jest prosty: widzi, jak bardzo te sprawy eskalują. Podsumowuje to regułą, którą można zastosować od razu:

Co wpisać do karty – odpowiedź w czterech krokach

Odpowiedź mec. Sieńko nie mieści się w jednym zdaniu. Ma cztery kroki i określoną kolejność.

1. Najpierw żądanie pacjenta, dopiero potem odmowa

Kolejność ma znaczenie dowodowe – i to Ty ją wyznaczasz. Wpis otwarty słowem „odmówiono” opisuje decyzję lekarza. Wpis otwarty zwrotem „pacjent zgłosił się z żądaniem” opisuje sytuację, w której lekarz się znalazł. Dla osoby, która przeczyta kartę za rok, to dwa różne dokumenty.

2. Nazwane badanie przed odmową

Na tym stoi cały wpis.

„Nie stwierdzam wskazań” bez tego fragmentu jest opinią. Ten sam wpis poprzedzony nazwanym badaniem jest wnioskiem z diagnostyki. Dlaczego ma to aż takie znaczenie, tłumaczy zdanie, które pada w nagraniu dwa razy:

Opinia biegłego pojawia się dopiero wtedy, „kiedy sprawa terapii, leczenia trafia przed sąd” (46:40) – czyli lata po wizycie. Biegły nie zobaczy tego zęba, nie obejrzy pacjenta i nie zapyta lekarza o powody. Oceni wyłącznie to, co zapisujesz w tej jednej minucie po wyjściu pacjenta.

To odwraca perspektywę: karta nie jest sprawozdaniem z wizyty, tylko jedynym materiałem dowodowym, jaki w tej sprawie powstanie.

Jedno zdanie warto zapamiętać: odmowy broni badanie, które ją poprzedziło i zostało nazwane w karcie.

3. Sama odmowa

4. Reakcja pacjenta – opcjonalnie

Jedno zdanie, które dokumentuje przebieg wizyty i z góry wyjaśnia, dlaczego ten pacjent mógł później złożyć skargę.

A jeśli kartę prowadzi kto inny?

Jeśli tej odmowy nie zapisujesz Ty, tylko lekarz na kontrakcie w Twojej praktyce – pytanie dotyczy Ciebie tak samo. Mec. Sieńko mówi o tym wprost w części o doborze personelu:

Pismo przyjdzie do właściciela, a broni go ten sam wpis – zrobiony cudzą ręką.

To nie jest „roszczeniowy pacjent”

Termin z tytułu własnego szkolenia mec. Sieńko odrzuca – i wraca do tego trzy razy w trakcie nagrania (22:42, 1:14:30, 2:16:00):

W jej ujęciu mechanizm jest inny. Świadomość i oczekiwania pacjentów są dziś bardzo wysokie, a na to nakłada się coś, co mec. Sieńko nazywa – jak sama zaznacza, na własny użytek – „małym agresorem”:

Czyli: za żądaniem, które brzmi jak roszczenie, stoi strach. To zdejmuje z lekarza ciężar dwa razy. Drugi raz pada wprost:

Odmowa leczenia bez wskazań jest formą pomocy. Tyle że rok później oceni ją nie Twoja intencja, tylko wpis w karcie.

A jeśli skarga i tak wpłynie?

Roszczenie nie ma jednej drogi – ma sześć, a każda kończy się gdzie indziej. Lista pochodzi ze slajdu i z omówienia w nagraniu (55:39–56:40):

1. skarga napisana bezpośrednio do gabinetu
2. skarga do samorządu zawodowego – „lekarskiego, pielęgniarskiego, fizjoterapeutów, ratowników, czy tych innych zawodów medycznych”
3. zgłoszenie do prokuratury
4. pozew do sądu
5. zgłoszenie do ubezpieczyciela
6. negatywna opinia w internecie

Przy pierwszej z nich mec. Sieńko podaje regułę, która idzie wbrew odruchowi:

Odruch każe odpisać na własną rękę, wyjaśnić, załagodzić. Ten odruch drogo kosztuje.

Czy można się zabezpieczyć przed wszystkim? Na pytanie z tytułu własnego szkolenia mec. Sieńko odpowiada wprost:

I od razu poszerza to w stronę, której po prawniku raczej się nie spodziewasz:

Stąd jej zdanie na koniec części o unikaniu roszczeń:

To była jedna sytuacja

Ten wpis masz gotowy – w kolejności, z uzasadnieniem, z minutami. Zwróć tylko uwagę, co go obroni. Ani długość, ani staranność. Kolejność zdań oraz nazwane badanie przed odmową.

Żadnej z nich nie podpowie wiedza kliniczna. To reguły dowodowe, nie medyczne.

Leczysz dobrze. Pytanie tylko, czy Twoja karta to udowodni.

A teraz policz, ile podobnych momentów masz w zwykłym tygodniu – i przy ilu z nich wiesz dokładnie, co zapisać. Oto pytania, na które w tym samym nagraniu pada odpowiedź, a których ten artykuł nie rozstrzyga:

• Pacjent niczego nie żąda – po prostu nie ufa, podważa każdą decyzję. Odmowa leczenia jest wtedy możliwa, ale broni się zupełnie innym uzasadnieniem niż ta opisana wyżej. (2:16:29)
• O możliwych powikłaniach uprzedzasz. A o tym, że prawidłowo poprowadzone leczenie może po prostu nie przynieść efektu? Mec. Sieńko mówi wprost, że tego „nie pamiętamy gremialnie”. To osobny punkt informacji – nie mieści się w „możliwych powikłaniach”. (33:34)
• Skarga trafiła nie do Ciebie, tylko do samorządu zawodowego. Pierwszy ruch jest inny niż przy skardze złożonej w gabinecie. (55:39)
• Negatywna opinia w internecie to – jej słowami – „zupełnie inny kaliber spraw i postępowania”. Inna procedura, inne terminy. (57:05)
• W postępowaniu możesz wystąpić w kilku rolach. W części z nich masz „obowiązek mówić prawdę i całą prawdę” i nie masz prawa niczego ukryć. Czy wiesz, która z nich dotyczyłaby Ciebie? (1:00:33)

Na żadne z tych pytań nie odpowiada intuicja kliniczna – bo żadne z nich nie jest pytaniem klinicznym. I jednej formułki na wszystkie nie ma: każda z tych sytuacji ma własny wpis i własną podstawę.

Nie chodzi o to, żeby wygrać spór – tego nikt nie zagwarantuje, mec. Sieńko mówi to wprost. Chodzi o to, żeby nie prowadzić go samemu, z pamięci, kilka lat po wizycie.

Czym dokładnie jest to nagranie?

To zapis webinaru na żywo dla lekarzy dentystów – nie kurs nagrany w studiu ani zbiór wzorów dokumentów. 2 godziny 37 minut. Najpierw wykład mec. Sieńko, po nim ponadgodzinna sesja pytań: lekarze pytali z sali, mec. Sieńko odpowiadała od razu.

Część pierwsza – wykład

Mec. Sieńko przechodzi przez kolejne momenty, w których roszczenie się rodzi, i za każdym razem dochodzi do tego samego: co ma z tego trafić do dokumentacji. Po tej części wiesz:

• które zdanie w karcie ma wagę dowodową, a które jest tylko notatką (21:10)
• przy których momentach wizyty trzeba być – jej słowami – „nieludzko nadgorliwym” (28:19)
• co, obok karty, bywa dowodem w sporze (48:19)
• jaki jest pierwszy ruch przy każdej z sześciu dróg roszczenia (55:39–56:40)
• co robi ubezpieczyciel, kiedy sprawa trafi już do sądu (1:01:59)

W gabinecie oznacza to jedno: przy tych momentach przestajesz zgadywać. Zapisujesz to, co ma wagę dowodową – w tej samej minucie, którą i tak spędzasz nad kartą. A kwestie prawne przestają odciągać uwagę od pacjenta w fotelu.

Część druga – sesja pytań i odpowiedzi

Ponad godzina. Pytania padały z sali, więc dotyczą tego, co lekarze mają na biurku – od różnicy między powikłaniem a błędem po zgody rodziców. Sześć z ponad dwudziestu, z minutami:

1:36:06	„Jaka jest różnica między powikłaniem a błędem medycznym?”
1:45:30	„Czy można jakoś uzyskać usunięcie opinii z internetu?”
1:46:31	„Co z opinią anonimową?”
1:46:42	„Czym się różni obwiniony od oskarżonego?”
2:15:44	„Czy można odmówić leczenia?” – odpowiedź z artykułem ustawy
2:18:10	„Czy leczenie stomatologiczne, kanałowe wymaga zgody rodziców?”

Każda minuta prowadzi prosto do odpowiedzi – nie trzeba oglądać całości.

Bez owijania w bawełnę: to zapis webinaru na żywo. Wartość jest w treści i w sesji pytań, nie w produkcji.

Jeden wpis zajmuje minutę. Tej minuty nie da się nadrobić później – kiedy pismo w końcu przyjdzie, nie będzie już ani rozmowy, ani zdjęcia, ani pamięci o tamtym dniu. Zostanie tylko to, co wtedy trafiło do karty.

Cena: 345 zł do 16 sierpnia, godz. 23:59. Od 17 sierpnia – 495 zł.
Dostęp na rok, bez limitu odtworzeń.

Jak uzyskać dostęp do nagrania

1. Kliknij przycisk poniżej – otworzy się strona zamówienia.
2. Wypełnij formularz i wybierz sposób płatności (BLIK, karta, raty).
3. Dostęp do nagrania dostaniesz mailem zaraz po opłaceniu zamówienia.

Artykuł relacjonuje odpowiedzi udzielone podczas webinaru. Nie jest indywidualną poradą prawną.